27 Δεκεμβρίου 2008

Αρχαίες ελληνικές παροιμίες για την ματαιοπονία

Ἀετὸν ἵπτασθαι διδάσκεις; (Μαθαίνεις τον αετό να πετά;)

Δελφῖνα νήχεσθαι διδάσκεις; (Μαθαίνεις κολύμπι στο δελφίνι;)

Αἰγιαλῷ λαλεῖς; (Μιλάς στο γιαλό;)

Ἄνεμον διώκεις; (Κυνηγάς τον άνεμο;)

Ἀνέμῳ διαλέγῃς; (Μιλάς με τον άνεμο;)

Δικτύῳ ἄνεμον θηρᾷς; (Κυνηγάς με απόχη τον άνεμο;)

Εἰς ὕδωρ γράφεις; (Γράφεις στο νερό;)

Ἐλαίῳ πῦρ σβεννύεις; (Σβήνεις με λάδι τη φωτιά;)

Θάλασσαν ἀντλεῖς; (Αντλείς τη θάλασσα;)

Κοσκίνῳ ὕδωρ φέρεις; (Μεταφέρεις νερό με κόσκινο;)

Κωφοῦ κτυπᾷς θύραν; (Στου κουφού την πόρτα χτυπάς;)

Τράγον ἀμέλγεις; (Αρμέγεις τράγο;)

Τυφλῷ κάτοπτρον χαρίζῃ; (Κάνεις δώρο σε τυφλό καθρέφτη;)

Φαλακρῷ κτένας δανείζεις; (Δανείζεις χτένα σε φαλακρό;)

Ὠὸν τίλλεις; (Μαδάς το αβγό;)